Rozmnażanie roślin dzieli się na generatywne (z nasion) i wegetatywne (z części rośliny). W ogrodnictwie kluczowe jest to, że rozmnażanie wegetatywne daje rośliny o cechach bardzo zbliżonych do rośliny matecznej, ale jednocześnie może przenosić patogeny wraz z materiałem nasadzeniowym.
Odpowiedź "chrzan i czosnek" jest poprawna, bo oba gatunki są powszechnie rozmnażane wegetatywnie:
- Czosnek sadzi się najczęściej z ząbków (części cebuli). To klasyczny przykład rozmnażania wegetatywnego w warzywnictwie.
- Chrzan w praktyce ogrodniczej rozmnaża się z fragmentów korzeni (sadzonki korzeniowe) lub odrostów korzeniowych, a nie typowo z nasion.
Pozostałe odpowiedzi są błędne, ponieważ zawierają gatunki, które standardowo zakłada się z siewu:
- "chrzan i marchew" – marchew jest warzywem, które w produkcji towarowej i amatorskiej zakłada się głównie przez wysiew nasion, więc nie pasuje do pary "wegetatywnie rozmnaża się".
- "czosnek i marchew" – czosnek owszem, ale marchew znów wprowadza błąd; obecność korzenia spichrzowego nie oznacza, że typowo rozmnaża się wegetatywnie.
- "rabarbar i rzodkiewkę" – rabarbar może być rozmnażany przez podział karpy, ale rzodkiew (rzodkiewka) jest zwykle uprawiana z siewu. Para jako całość nie spełnia warunku.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz gatunki takie jak czosnek, ziemniak, chrzan czy truskawka, pomyśl o materiale wegetatywnym (ząbki, bulwy, sadzonki, rozłogi). Dla marchwi, rzodkwi czy buraka w pierwszej kolejności zakładaj siew.
