Poprawna odpowiedź to RIP, ponieważ jest to klasyczny wewnętrzny protokół trasowania (IGP) oparty o podejście distance-vector (wektor odległości). W protokołach tej klasy routery wymieniają między sobą informacje o osiągalności sieci i "koszcie/odległości" do celu, a decyzje routingu wynikają z danych otrzymanych od sąsiadów. RIP w praktyce kojarzy się z prostotą konfiguracji i zastosowaniami w mniejszych lub edukacyjnych topologiach.
Odpowiedź OSPF jest niepoprawna, bo OSPF należy do protokołów typu link-state (stan łączy). Routery budują obraz topologii obszaru i wyznaczają ścieżki na podstawie obliczeń na grafie, a nie na podstawie prostego "wektora odległości" rozsyłanego między sąsiadami.
Odpowiedź IS-IS również jest niepoprawna z tego samego powodu: IS-IS jest protokołem link-state. Mimo że w praktyce bywa spotykany w sieciach operatorskich, jego mechanizm działania jest inny niż distance-vector.
Odpowiedź EGP jest niepoprawna, ponieważ EGP odnosi się do routingu między systemami autonomicznymi (klasa zewnętrznych protokołów), a pytanie dotyczy wewnętrznego protokołu trasowania. Na egzaminach zawodowych częstą pułapką jest mylenie "routingu w ogóle" z podziałem na IGP (wewnątrz AS) i EGP (pomiędzy AS).
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj proste skojarzenie "RIP = distance-vector", natomiast "OSPF/IS-IS = link-state". Jeśli w treści pojawia się "wektor odległości", prawie zawsze chodzi o protokoły z rodziny distance-vector.
