KWALIFIKACJA MEP3 - CZERWIEC 2023

Widzenie dwuoczne (obuoczne) daje szczególną korzyść: umożliwia ocenę głębi i postrzeganie przestrzenności (wrażenie 3D). Zjawisko to wiąże się z tym, że każde oko widzi obiekt pod nieco innym kątem, a mózg porównuje te dwa obrazy i na podstawie ich różnic (dysparacji) buduje wrażenie odległości. Tę zdolność nazywa się stereoskopią (często spotyka się też określenie "stereopsja" jako nazwa funkcji widzenia głębi).

Pozostałe odpowiedzi dotyczą innych mechanizmów lub zaburzeń:

• "akomodacją" – akomodacja to zmiana mocy optycznej oka (głównie przez soczewkę) w celu uzyskania ostrego obrazu z różnych odległości. Poprawia ostrość widzenia, ale nie jest nazwą percepcji 3D.
• "egzotropią" – egzotropia to rodzaj zeza, w którym jedno oko ustawia się ku skroni (na zewnątrz). Jest to zaburzenie ustawienia osi widzenia; może pogarszać obuoczność, ale nie opisuje zjawiska widzenia przestrzennego.
• "konwergencją" – konwergencja to ruch zbieżny gałek ocznych podczas patrzenia na przedmiot z bliska. Jest ważna dla utrzymania pojedynczego widzenia, lecz nadal jest to mechanizm ruchowy, a nie nazwa samej zdolności widzenia głębi.

Na egzaminie warto zapamiętać rozróżnienie: ostrość i nastawianie na odległość = akomodacja; ustawienie oczu dla bliskich obiektów = konwergencja; zaburzenie ustawienia = egzotropia; widzenie głębi z dwóch oczu = stereoskopia/stereopsja.