Krytyczna liczba Macha opisuje granicę dla danego płatowca/elementu aerodynamicznego: jest to taka liczba Macha lotu, przy której w pewnym miejscu na profilu (najczęściej na górnej powierzchni skrzydła) prędkość lokalna przepływu po raz pierwszy osiąga M=1. To zapowiada wejście w zakres zjawisk transsonicznych (pojawienie się fal uderzeniowych, wzrost oporu falowego, możliwe zmiany skuteczności sterowania).
Dlatego odpowiedź "charakteryzuje konstrukcję samolotu" jest trafna: wartość krytycznej liczby Macha wynika przede wszystkim z cech aerodynamicznych konstrukcji, takich jak kształt profilu, grubość względna, krzywizna, skos skrzydła czy zastosowane rozwiązania zmniejszające efekty ściśliwości.
- Stwierdzenie "jest stałą określoną w MAW (ISA)" jest niepoprawne, bo atmosfera standardowa opisuje m.in. zależność temperatury, ciśnienia i prędkości dźwięku od wysokości, ale nie definiuje "krytycznej" liczby Macha dla konkretnego skrzydła.
- Stwierdzenie "zależy od wysokości lotu" wprowadza typowe pomieszanie pojęć: wysokość wpływa na prędkość dźwięku i gęstość, lecz krytyczna liczba Macha jest parametrem związanym z osiągnięciem lokalnego M=1 na profilu, a więc z aerodynamiką kształtu. W praktyce warunki mogą wpływać na to, przy jakiej prędkości TAS wystąpi dane M, ale nie oznacza to, że sama wielkość krytyczna jest "wyznaczana przez wysokość".
- Stwierdzenie "zależy od prędkości lotu" jest mylące, bo liczba Macha jako miara stanu lotu oczywiście rośnie wraz z prędkością, natomiast krytyczna liczba Macha jest wartością progową przypisaną do konstrukcji. Prędkość lotu decyduje, czy do tej wartości się zbliżysz, ale jej nie "ustala".
W zadaniach egzaminacyjnych warto zapamiętać rozróżnienie: liczba Macha opisuje aktualny stan lotu, natomiast krytyczna liczba Macha opisuje właściwość graniczną płatowca/elementu aerodynamicznego, istotną dla zjawisk transsonicznych.