Wielkość zgięcia lub przekoszenia ramy kultywatora w płaszczyźnie poziomej ocenia się metodą geometryczną, czyli przez pomiar i porównanie przekątnych konstrukcji. Dla ramy o prawidłowej geometrii (zbliżonej do prostokąta) obie przekątne powinny mieć tę samą długość. Różnica długości przekątnych jest typowym wskaźnikiem, że rama została "ściągnięta" na skos, np. po uderzeniu, przeciążeniu lub nieprawidłowej naprawie.
Odpowiedź "długości przekątnych ramy" jest więc właściwa, ponieważ pozwala wykryć odchyłkę kształtu, której nie widać w samych wymiarach liniowych mierzonych wzdłuż boków.
- "długości i szerokości ramy" nie musi ujawnić przekoszenia: rama może zachować zbliżoną długość i szerokość, a mimo to być zdeformowana "po przekątnej". To pomiar niewystarczający do oceny zgięcia w poziomie.
- "prostoliniowości śladów zębów" jest wskaźnikiem pośrednim i niejednoznacznym. Ślady mogą być krzywe z powodu ustawień, zużycia elementów roboczych, różnych oporów gleby, prędkości pracy lub głębokości, a nie tylko z powodu zgięcia ramy.
- "prostoliniowości śladów kół podporowych" również nie jest miarą geometrii ramy. Koła mogą "uciekać" przez luzy, nierówny teren, niewłaściwe prowadzenie, inne ciśnienie w ogumieniu lub regulację, więc sama obserwacja śladów nie daje pewnej oceny odkształcenia konstrukcji.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy oceny geometrii ramy (przekoszenia), szukaj odpowiedzi związanej z pomiarami porównawczymi (np. przekątne), a nie z obserwacją efektów pracy w polu, które łatwo mylą z przyczyną usterki.
