Prawidłowa odpowiedź: sgraffito.
Sgraffito jest techniką dekoracyjną opartą na wielowarstwowym układzie tynku (lub zaprawy) w różnych kolorach. Kluczowe w definicji jest to, że rysunek nie powstaje przez samo modelowanie powierzchni, lecz przez mechaniczne odsłanianie niższej, kontrastowej warstwy. W praktyce wykonawca nakłada co najmniej dwie warstwy o odmiennej barwie, a następnie – zanim tynk całkowicie stwardnieje – wyskrobuje albo wycina odpowiednie fragmenty wierzchu, uzyskując ornament lub napis.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- Sztukateria to dekoracje architektoniczne (np. listwy, gzymsy, rozety) wykonywane z mas lub zapraw, ale nie jest to technika polegająca na odkrywaniu barwnej warstwy przez zeskrobywanie tynku.
- Sztablatura odnosi się do gładkiego wykończenia (gładź/warstwa wyrównująca i wygładzająca). Nie opisuje metody tworzenia wzoru przez wycinanie kolejnych, różnobarwnych warstw.
- Stiuk jest rodzajem masy/tynku dekoracyjnego o określonych właściwościach i sposobie uzyskiwania efektu (np. imitacje kamienia, połysk), ale definicyjnie nie sprowadza się do techniki "wydrapywania" warstw dla odsłonięcia koloru rysunku.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się informacja o "wielu warstwach" i "wydobywaniu rysunku przez wyskrobanie/wycięcie", traktuj to jako cechę rozpoznawczą sgraffita. Skup się na mechanizmie powstania wzoru, a nie na tym, czy dekoracja jest ogólnie "ozdobna".