Dobór kąta wierzchołkowego wiertła zależy od właściwości materiału. Aluminium jest metalem miękkim i plastycznym oraz ma stosunkowo niską temperaturę topnienia. W praktyce oznacza to, że podczas wiercenia powstają długie, ciągłe wióry, które mogą zatykać rowki wiórowe, zwiększać tarcie i powodować przegrzewanie narzędzia.
Dlatego do aluminium często stosuje się wiertła o większym kącie wierzchołkowym niż wiertła "uniwersalne". Zgodnie z podanym kontekstem typowy zakres dla aluminium to 130–140°. Większy kąt sprzyja stabilniejszej pracy ostrza, ogranicza tendencję do zaklinowania oraz poprawia odprowadzanie wiórów. Wśród odpowiedzi jedynie 140° mieści się w zalecanym zakresie i odpowiada geometrii dedykowanej do aluminium.
Pozostałe wartości są nieadekwatne w tym ujęciu:
- 90° jest kątem zbyt małym dla typowego wiercenia w aluminium w warunkach produkcyjnych; może zwiększać tarcie i ryzyko zapychania rowków wiórowych długim wiórem.
- 45° jest skrajnie małe i w praktyce nie odpowiada standardowej geometrii wiertła krętego do wykonywania otworów w aluminium; prowadziłoby do nieprawidłowej pracy krawędzi skrawających.
- 170° jest zbyt duże jak na typowe wiercenie w aluminium; taka geometria nie jest standardowym wyborem dla tego materiału w podstawowych zadaniach warsztatowych.
Wskazówka egzaminacyjna: nie myl kąta wierzchołkowego z innymi kątami ostrza (np. przyłożenia). Jeśli pytanie dotyczy materiałów "klejących" i tworzących długi wiór (jak aluminium), szukaj odpowiedzi z większym kątem wierzchołkowym, zwykle z przedziału 130–140°.
