Więzadło poboczne piszczelowe (często opisywane także jako więzadło poboczne przyśrodkowe stawu kolanowego) należy do głównych biernych stabilizatorów kolana po stronie przyśrodkowej. Z punktu widzenia anatomii narządu ruchu kluczowe jest to, że jest to więzadło stawowe kolana, więc musi łączyć kość tworzącą część udową stawu z kością tworzącą część goleniową.
Odpowiedź "udową z piszczelową." jest poprawna, ponieważ więzadło to przebiega od okolicy nadkłykcia przyśrodkowego kości udowej do przyśrodkowej powierzchni kości piszczelowej. Funkcjonalnie ogranicza m.in. nadmierne odchylenie goleni na zewnątrz (koślawienie) i wspiera stabilność przy ruchach skrętnych.
Pozostałe odpowiedzi są błędne z powodów anatomicznych:
- "udową ze strzałkową." – taka konfiguracja odpowiadałaby raczej więzadłu pobocznemu strzałkowemu (bocznemu), które łączy kość udową z kością strzałkową po stronie bocznej kolana.
- "piszczelową ze strzałkową." – kości podudzia łączą się ze sobą w połączeniach piszczelowo-strzałkowych oraz przez błonę międzykostną, ale nie jest to opis więzadła pobocznego piszczelowego stawu kolanowego.
- "piszczelową ze skokową." – to obszar stawu skokowego (skokowo-goleniowego), a nie stawu kolanowego, więc nie dotyczy więzadeł pobocznych kolana.
W praktyce technika masażysty znajomość tych przyczepów ułatwia bezpieczną orientację palpacyjną wzdłuż strony przyśrodkowej kolana oraz lepsze rozumienie mechanizmu typowych urazów skrętnych. Na egzaminie warto zapamiętać parę: poboczne piszczelowe = udowa + piszczelowa, a poboczne strzałkowe = udowa + strzałkowa.
