W treści wskazano dwa kluczowe fakty: granica na odcinku między punktami 1 i 2 była już ustalona w ramach wcześniejszego rozgraniczenia oraz jest utrwalona w terenie. To oznacza, że geodeta nie powinien inicjować ponownie procedury, która służy do ustalania przebiegu granicy w sytuacji sporu lub braku jej jednoznacznego określenia.
Dlatego poprawne jest działanie polegające na porównaniu tego, co wynika z pomiaru w terenie, z informacją pochodzącą z materiałów zasobu. Odpowiedź "Obliczyć różnicę współrzędnych punktów 1 i 2 z pomiaru oraz uzyskanych z POGiK." opisuje właśnie kontrolę zgodności (czy punkty w terenie odpowiadają danym z dokumentacji), co jest racjonalnym krokiem przy granicy już uprzednio rozstrzygniętej.
Pozostałe propozycje są nieadekwatne do opisanego stanu:
- "Dokonać wyznaczenia punktów granicznych w punktach 1 i 2." – wyznaczanie ma sens, gdy trzeba odtworzyć położenie punktów w terenie na podstawie danych, a tutaj podkreślono, że punkty są już utrwalone.
- "Przeprowadzić procedurę rozgraniczenia na odcinku między punktami 1-2." – rozgraniczenie nie jest działaniem "kontrolnym"; stosuje się je, gdy przebieg granicy wymaga rozstrzygnięcia. Informacja o wcześniejszym rozgraniczeniu wyklucza potrzebę ponownego prowadzenia tej procedury wprost z tego samego powodu.
- "Wznowić znaki graniczne w punktach 1 i 2." – wznowienie dotyczy sytuacji, gdy znaki graniczne zostały zniszczone, przesunięte lub nie można ich jednoznacznie zidentyfikować. Skoro punkty są utrwalone, kluczowa staje się weryfikacja ich zgodności z dokumentacją, a nie automatyczne wznowienie.
Na egzaminie warto zapamiętać schemat: jeżeli granica jest już ustalona i punkty istnieją w terenie, to najpierw sprawdza się zgodność pomiaru z materiałami zasobu; procedury "cięższe" (jak rozgraniczenie) stosuje się dopiero, gdy nie da się potwierdzić przebiegu granicy lub istnieje spór.
