W pytaniu opisano wodę przeznaczoną do pracy kotłów parowych, która została kolejno: uzdatniona, zmiękczona, zdemineralizowana i odgazowana. Taki ciąg operacji ma ograniczyć czynniki powodujące problemy eksploatacyjne: twardość (kamień/osady), sole (przewodność, osady, pienienie) oraz gazy rozpuszczone (korozja tlenowa i CO2).
W tym ujęciu kontrola pH dotyczy odczynu wody po procesach oczyszczania, czyli parametru, który powinien być zbliżony do obojętnego. Dlatego poprawna jest odpowiedź "7", bo pH=7 oznacza odczyn obojętny w temperaturze odniesienia.
- Odpowiedź "6" oznacza odczyn kwaśny. Woda o zbyt niskim pH zwiększa skłonność do korozji elementów instalacji, szczególnie gdy w układzie pojawiają się agresywne składniki (np. pochodzące z CO2).
- Odpowiedź "5" jest jeszcze bardziej kwaśna, więc ryzyko korozji i degradacji powierzchni metalowych rośnie. Taki poziom pH zwykle sygnalizuje istotną nieprawidłowość w przygotowaniu/utrzymaniu jakości medium.
- Odpowiedź "8" oznacza odczyn lekko zasadowy. W praktyce zasadowość może występować w wybranych etapach gospodarki wodno-parowej, jednak w tym pytaniu punktem kontrolnym jest woda po demineralizacji i odgazowaniu opisana jako przygotowana do kotła, więc punktem odniesienia jest odczyn obojętny.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze rozpoznaj, jakiej wody dotyczy pytanie (zasilająca, kotłowa, kondensat) i na jakim etapie mierzony jest parametr. Różne miejsca pomiaru w układzie mogą mieć inne wymagania jakościowe, mimo że wszystkie dotyczą "instalacji kotłowej".
