W pytaniu podano wolną objętość pomieszczenia stałej pracy: 39 m3. Aby ustalić, ilu pracowników może w nim jednocześnie pracować, trzeba zastosować wymaganą w przepisach minimalną wolną objętość przypadającą na jedną osobę.
W praktyce egzaminacyjnej dla pomieszczeń stałej pracy przyjmuje się normę 13 m3 wolnej objętości na 1 pracownika. Obliczenie jest więc bezpośrednie:
39 m3 ÷ 13 m3/os. = 3 os.
Otrzymany wynik jest liczbą całkowitą, więc nie ma problemu z zaokrąglaniem. Gdyby wynik był niecałkowity (np. 3,2), należałoby przyjąć liczbę całkowitą w dół, bo norma określa minimum warunków na osobę i "dodatkowa" osoba powodowałaby zejście poniżej wymaganego minimum.
Dlaczego odpowiedzi błędne są błędne?
- "2" pomija fakt, że dostępna kubatura pozwala na więcej osób; to typowy błąd zaniżenia po mylnym przyjęciu większej normy na osobę.
- "4" oznaczałoby 39/4 = 9,75 m3 na osobę, czyli poniżej minimalnego poziomu; ten wybór często wynika z zaokrąglenia w górę lub z intuicyjnego "zmieści się jeszcze jedna".
- "5" dawałoby 7,8 m3 na osobę, co tym bardziej nie spełnia wymagań; to błąd polegający na zgadywaniu bez przeliczenia lub na pomyleniu pojęć (np. objętość całkowita vs wolna).
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zapisuj jednostki (m3) i wykonuj dzielenie, a na końcu sprawdź sens wyniku: czy po podziale na osoby nadal zostaje co najmniej wymagana wolna objętość na jednego pracownika.