Skuteczność odpylania zależy od tego, jaki mechanizm separacji wykorzystuje dane urządzenie pokazane na rysunku. W praktyce energetycznej często spotyka się odpylacze mechaniczne (grawitacyjne i bezwładnościowe, w tym wirowe), w których oddzielanie cząstek od gazu zachodzi głównie dzięki:
- sile bezwładności (cząstka "nie nadąża" za zmianą kierunku przepływu),
- opadaniu grawitacyjnemu (cząstka opada w polu grawitacyjnym),
- oddziaływaniu z przeszkodami (uderzenie w przegrodę, ściankę, łopatki).
Gdy zmniejsza się rozmiar ziaren pyłu, cząstki mają mniejszą masę i mniejszą bezwładność, a ich prędkość opadania również maleje. W konsekwencji cząstki drobne łatwiej "płyną razem z gazem" i trudniej je wytrącić metodami mechanicznymi. To prowadzi do wniosku, że skuteczność takiego odpylacza spadnie.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe w typowym ujęciu dla odpylaczy mechanicznych?
- "nie zmieni się" – byłoby prawdziwe tylko wtedy, gdyby sprawność urządzenia nie zależała od frakcji ziarnowej, co dla separacji opartej na bezwładności/sedymentacji jest zazwyczaj niezgodne z fizyką procesu.
- "wzrośnie znacznie" – taki trend kojarzy się raczej z metodami, które dobrze radzą sobie z drobną frakcją w innych warunkach (np. gdy drobne cząstki są skutecznie przechwytywane na przegrodzie filtracyjnej). Nie jest to typowa cecha odpylaczy mechanicznych.
- "wzrośnie nieznacznie" – to także sugeruje poprawę wraz z drobnieniem pyłu. Dla urządzeń, których ograniczeniem jest "ucieczka" drobnej frakcji z gazem, kierunek zależności jest przeciwny.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw rozpoznaj z rysunku typ odpylacza, a potem przypisz mu dominujący mechanizm separacji. Dopiero wtedy oceń wpływ średnicy cząstek na skuteczność.
