Aeracja trawnika to zabieg pielęgnacyjny polegający na napowietrzeniu strefy korzeniowej poprzez wykonanie wielu otworów w darni i wierzchniej warstwie gleby. Aerator (ręczny lub mechaniczny) realizuje to najczęściej przez nakłuwanie kolcami albo przez rurki wycinające małe "korki" z podłoża. Efektem jest lepszy dopływ tlenu do korzeni, poprawa wsiąkania wody, ograniczenie zaskorupienia i skutków udeptywania.
W praktyce w gospodarstwie agroturystycznym aeracja jest szczególnie przydatna na trawnikach intensywnie użytkowanych przez gości (ciągi dojścia do altan, miejsca ogniskowe, okolice placu zabaw). Częste chodzenie powoduje zagęszczenie gleby, a wtedy trawa gorzej rośnie i łatwiej tworzą się zastoiska wody. Dobranie aeratora rozpoznaje się po tym, że jego element roboczy ma układ kolców/rurek przeznaczonych do wykonywania otworów.
Pozostałe, błędne propozycje w takich zadaniach zwykle dotyczą narzędzi o podobnym zastosowaniu, ale innej funkcji:
- Wertykulator nacinający darń i usuwający filc – ma noże, a nie kolce do otworów.
- Grabie lub narzędzia do wyczesywania – pracują na powierzchni i nie napowietrzają gleby otworami.
- Wał – dociska i wyrównuje, często wręcz zwiększa zagęszczenie, więc nie spełnia celu aeracji.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie mówi o "napowietrzaniu", szukaj narzędzia, które robi otwory w glebie, a nie tylko tnie, wyczesuje lub ugniata powierzchnię.
