Beta-blokery (beta-adrenolityki) to leki, które blokują receptory β-adrenergiczne, ograniczając wpływ adrenaliny i noradrenaliny na układ sercowo-naczyniowy. Klinicznie daje to m.in. spadek częstości pracy serca, zmniejszenie kurczliwości i obniżenie ciśnienia tętniczego, dlatego są wykorzystywane np. w nadciśnieniu, chorobie wieńcowej, arytmiach oraz po zawale.
Odpowiedź "Metoprolol, Atenolol, Bisocard" jest prawidłowa, ponieważ:
- metoprolol jest beta-blokerem o przewadze działania na receptory β1 (kardioselektywny),
- atenolol również jest beta-blokerem β1-selektywnym,
- Bisocard to nazwa handlowa preparatu zawierającego bisoprolol, który jest wysoce kardioselektywnym beta-blokerem.
Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe, bo zawierają leki z innych grup lub mieszają mechanizmy:
- "Xylometazolin, Oxalin, Thymazen" – są to preparaty stosowane w nieżycie nosa, typowo działające obkurczająco na naczynia w błonie śluzowej; nie są beta-blokerami i nie blokują receptorów β.
- "Propranolol, Atenolol, Salbutamol" – propranolol i atenolol to beta-blokery, ale salbutamol działa przeciwnie: jest agonistą receptorów β2 (rozszerza oskrzela), więc nie pasuje do grupy leków blokujących receptory β.
- "Bisocard, Thymazen, Salbutamol" – Bisocard (bisoprolol) jest beta-blokerem, ale Thymazen oraz salbutamol nie należą do beta-blokerów; obecność agonisty β2 jest typową pułapką egzaminacyjną.
Wskazówka do nauki: zapamiętaj kontrast: beta-blokery to "-olol" (np. metoprolol, atenolol, bisoprolol), a salbutamol to lek "na oskrzela" pobudzający β2, więc nie może być jednocześnie blokerem β.
