Ogród skalny (skalniak) ma naśladować siedliska górskie/stepowe: jest to zwykle miejsce słoneczne, z płytką i bardzo przepuszczalną glebą, gdzie kluczowe znaczenie ma drenaż. Dlatego najlepiej sprawdzają się gatunki o niskim pokroju (często 5–30 cm), tworzące kobierce, poduszki lub zwarte kępy, dobrze znoszące okresowe przesuszenie i ubogie podłoże.
Odpowiedź "Smagliczka skalna (Aurinia saxatilis), floks szydlasty (Phlox subulata), rozchodnik okazały (Sedum spectabile)" jest właściwa, ponieważ:
- smagliczka tworzy zwarte poduszki i dobrze rośnie w słońcu na glebach przepuszczalnych,
- floks szydlasty ma płożący, zadarniający pokrój, dzięki czemu nadaje się do okrywania skarp i przestrzeni między kamieniami,
- rozchodniki mają mięsiste liście (cecha sukulentów), co sprzyja tolerancji suszy; mogą stanowić także nieco wyższy akcent wśród niskich kobierców.
Dlaczego pozostałe zestawy są nieprawidłowe? Zawierają gatunki, które typowo wymagają żyźniejszej i wilgotniejszej gleby albo mają zbyt duży wzrost i dominują w kompozycji:
- zestaw z ostróżką i mieczykiem obejmuje rośliny rabatowe o znacznym wzroście; nawet jeśli pojawia się rojnik, pojedynczy gatunek skalniakowy nie "ratuje" całej grupy,
- zestaw ze skalnicą zawiera również prawoślaz i jaśminowiec, czyli rośliny wysokie/krzewy o innych wymaganiach i skali,
- zestaw z iglakami i perukowcem opiera się na krzewach/drzewach; takie rośliny mogą występować w niektórych założeniach, ale w pytaniu chodzi o typowe rośliny do obsadzania skalniaka, czyli głównie niskie byliny i okrywowe.
Wskazówka egzaminacyjna: w skalniaku najpierw oceniaj pokrój (niski, płożący), potem wymagania wodne (tolerancja suszy) i dopiero na końcu walory ozdobne (kolor, termin kwitnienia).
