KWALIFIKACJA DRM1 - STYCZEŃ 2019

PYTANIE NR 34.
Wskaż ile z wymienionych wyżej materiałów plecionkarskich jest pochodzenia egzotycznego?
Ilustracja przedstawia listę materiałów plecionkarskich, które mogą być używane w zawodzie koszykarza-plecionkarza.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Materiały plecionkarskie pochodzenia egzotycznego to surowce zwykle importowane i nietypowe dla lokalnej bazy (np. w przeciwieństwie do wierzby). W zadaniu należy rozpoznać, które pozycje z podanej listy spełniają to kryterium, a następnie je policzyć. Z poprawnej klasyfikacji wynika liczba: 3.

Pełne wyjaśnienie:

W tym typie zadania sprawdza się umiejętność klasyfikowania surowców plecionkarskich według pochodzenia. "Pochodzenie egzotyczne" w praktyce szkolnej i zawodowej najczęściej oznacza materiały importowane, pochodzące z innych stref klimatycznych lub regionów świata, a nie typowe surowce lokalne.

Aby poprawnie rozwiązać pytanie, wykonuje się dwa kroki:

  • Krok 1: przeanalizować listę materiałów "wymienionych wyżej" i dla każdego z nich ustalić, czy jest egzotyczny (importowany) czy miejscowy (typowy surowiec krajowy/regionalny).
  • Krok 2: zliczyć wyłącznie te pozycje, które spełniają warunek "egzotyczne".

Odpowiedź "3." jest właściwa, ponieważ dokładnie trzy pozycje z podanej listy spełniają kryterium pochodzenia egzotycznego.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? Liczby "2.", "4." i "5." wynikają zwykle z typowych pomyłek:

  • "2." bywa skutkiem pominięcia jednego materiału egzotycznego (np. uznania go za "zwykły", bo jest często spotykany w handlu).
  • "4." często wynika z zaliczenia do egzotycznych materiału lokalnego tylko dlatego, że ma mniej oczywistą nazwę lub jest rzadziej używany.
  • "5." jest typowym efektem braku selekcji: zliczenia wszystkich pozycji zamiast tych spełniających warunek pochodzenia.

Wskazówka do nauki: przygotuj własną ściągę (tabelę) "materiał – skąd pochodzi – cechy – zastosowania". Na egzaminie najwięcej punktów dają zadania, gdzie rozpoznanie nazwy surowca automatycznie podpowiada jego pochodzenie i typowe zastosowanie.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
"Egzotyczny" materiał plecionkarski to zwykle surowiec importowany, pochodzący z innych regionów świata i stref klimatycznych niż lokalne surowce (np. typowa wierzba). W praktyce szkolnej chodzi o rozróżnienie pochodzenia surowca, a nie o jego cenę czy popularność.
Najpierw rozpoznaj nazwę surowca, a potem przypisz ją do znanego "źródła pochodzenia". Pomaga tabela: nazwa – region – cechy. Jeśli surowiec kojarzy się z tropikami lub Azją (np. rattan, bambus), zwykle traktuje się go jako egzotyczny, a jeśli z rodzimą roślinnością (np. wiklina) – jako lokalny.
To sprawdza umiejętność klasyfikacji według kryterium. Egzamin nie bada tylko "czy umiesz liczyć", ale czy potrafisz wybrać z listy pozycje spełniające warunek (pochodzenie egzotyczne), a dopiero potem je policzyć. To odpowiada realnej pracy: dobierasz surowce pod wymagania klienta.
W nauce materiałoznawstwa jako egzotyczne często pojawiają się surowce importowane, np. rattan czy bambus. Zależy to jednak od listy w zadaniu i przyjętej klasyfikacji. Na egzaminie nie zgaduj "na oko" – zawsze porównuj z tym, co było omawiane na zajęciach.
Zwykle nie. "Wiklina" w polskim kontekście najczęściej oznacza surowiec kojarzony z rodzimą bazą plecionkarską. W zadaniach egzaminacyjnych częstym błędem jest zaliczenie jej do egzotycznych tylko dlatego, że występuje wiele odmian. Kluczowe jest pochodzenie, a nie liczba odmian czy nazewnictwo.
Sięga się po nie, gdy potrzebne są konkretne właściwości (np. elastyczność, wygląd, odporność) albo gdy projekt nawiązuje do określonej estetyki. Surowce importowane mogą też wpływać na koszt, termin dostawy i powtarzalność partii. To dlatego warto umieć je szybko rozpoznać i nazwać.
Najczęstsze pomyłki to: zliczanie wszystkich pozycji zamiast tylko egzotycznych, mylenie "egzotyczny" z "rzadki/drogi", oraz kierowanie się brzmieniem nazwy surowca. Pomaga metoda: zaznacz na liście tylko egzotyczne, dopiero potem policz zaznaczone elementy.
Zwykle nie. Samo odczytanie listy nie wystarcza, bo trzeba wiedzieć, które nazwy oznaczają surowce importowane. Jeśli nie pamiętasz pochodzenia, ryzykujesz strzał. Dlatego warto opanować "pakiet podstawowy" materiałów: lokalne vs egzotyczne i ich typowe zastosowania w wyrobach.
Najskuteczniej działa nauka w formie fiszek: nazwa surowca po jednej stronie, a po drugiej: pochodzenie, cechy, przykładowe zastosowanie. Dodatkowo oglądaj próbki materiałów na zajęciach i ucz się rozpoznawania "po wyglądzie". Egzamin często miesza nazwy podobne lub mylące.
Musisz mieć dostęp do tej listy (np. w treści zadania lub na ilustracji). Następnie zaklasyfikuj każdy materiał jako egzotyczny albo lokalny i policz egzotyczne. Jeśli w trakcie rozwiązania brakuje listy, nie da się wiarygodnie zweryfikować wyniku. Na egzaminie upewnij się, że widzisz komplet danych.
info

Około 47% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. trudne

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że materiały plecionkarskie pochodzenia egzotycznego to surowce zwykle importowane i nietypowe dla lokalnej bazy (np. w przeciwieństwie do wierzby).

Źródła:

  • Wikipedia (PL): "Rattan" – https://pl.wikipedia.org/wiki/Rattan (dostęp: 2026-03-02)
  • Wikipedia (PL): "Bambus" – https://pl.wikipedia.org/wiki/Bambus (dostęp: 2026-03-02)
  • Wikipedia (PL): "Wiklina" – https://pl.wikipedia.org/wiki/Wiklina (dostęp: 2026-03-02)

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty szkolne z materiałoznawstwa w plecionkarstwie (listy surowców i ich pochodzenie)
  • Katalogi i opisy surowców u dostawców materiałów plecionkarskich (karty produktów)
  • Atlasy/opracowania o roślinach użytkowych wykorzystywanych w plecionkarstwie

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego