Rowek pod wpust pryzmatyczny wykonuje się tak, aby uzyskać odpowiednią szerokość oraz dno rowka na określonej głębokości. Gdy rowek jest zamknięty (nieprzelotowy), narzędzie musi umożliwiać rozpoczęcie skrawania w obrębie materiału i zakończenie go przed końcem detalu, bez "wyjazdu" poza krawędź w sposób typowy dla rowków przelotowych.
Frez palcowy jest właściwym wyborem, ponieważ:
- może wykonywać obróbkę czołem oraz powierzchnią boczną, co ułatwia wykonanie dna i ścianek rowka,
- pozwala na frezowanie rowków i kieszeni z ograniczonym dostępem oraz na dojazd do końca rowka bez konieczności pełnego przelotu,
- jest typowym narzędziem do rowkowania i wykonywania kieszeni w operacjach warsztatowych oraz narzędziowniczych.
Odpowiedź "krążkowy" (odmiana frezu tarczowego) jest niepoprawna w tym ujęciu, bo takie frezy pracują głównie obwodowo i są najwygodniejsze przy rowkach przelotowych lub gdy możliwy jest swobodny przelot i wyjście narzędzia. W rowku zamkniętym pojawia się problem dojazdu oraz wykonania zakończenia rowka bez podcinania lub bez pozostawienia niedofrezowanej strefy.
Odpowiedź "walcowy" także nie pasuje, ponieważ frez walcowy jest przeznaczony przede wszystkim do obróbki płaszczyzn (zwykle pracuje powierzchnią obwodową), a rowkowanie zamknięte pod wpust wymaga narzędzia, które funkcjonalnie umożliwia wykonanie dna rowka i manewrowanie w ograniczonej przestrzeni.
Odpowiedź "tarczowy" jest myląca z podobnego powodu jak "krążkowy": frezy tarczowe są często kojarzone z nacinaniem rowków o określonej szerokości, ale w praktyce technologicznej są najbardziej naturalne dla rowków przelotowych lub tam, gdzie można bezpiecznie wykonać wejście/wyjście narzędzia poza obrabiany obszar.
Wskazówka egzaminacyjna: przy doborze frezu najpierw odpowiedz sobie na pytanie o dostęp narzędzia i to, czy rowek jest przelotowy. Jeśli jest zamknięty, zwykle wygrywa narzędzie "palcowe", które pozwala kontrolować dojazd do dna i końca rowka.