Prędkość obrotowa zespołu napędowego można mierzyć kontaktowo lub bezkontaktowo. Odpowiedź "Bezkontaktową, przy pomocy lampy stroboskopowej." opisuje klasyczną metodę bezkontaktową: na wirującym elemencie umieszcza się znacznik (np. pasek), a następnie ustawia się częstotliwość błysków stroboskopu tak, aby znacznik wydawał się nieruchomy. Z tej częstotliwości wyznacza się liczbę obrotów na minutę.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują:
- "Bezkontaktową, przy pomocy czujnika odbiciowego." – to także może być metoda bezkontaktowa, ale opiera się na czujniku optycznym (zwykle generuje impulsy od odbicia i wymaga zliczania/obróbki sygnału). To inny typ narzędzia i inny sposób realizacji pomiaru niż stroboskop.
- "Kontaktową, przy pomocy tachometru." – tachometr w wersji kontaktowej wymaga fizycznego kontaktu z obracającym się elementem (np. końcówka pomiarowa dotyka wału). To stoi w sprzeczności z metodą bezkontaktową.
- "Bezkontaktową, przy pomocy czujnika indukcyjnego." – czujnik indukcyjny wykrywa przejścia elementów metalowych/znaczników i generuje impulsy. Pomiar prędkości jest wtedy pochodną częstotliwości impulsów, a nie efektem "zamrożenia" obrazu jak w stroboskopie.
W praktyce dobór metody zależy od dostępu do wału, bezpieczeństwa oraz warunków środowiskowych. Stroboskop bywa szczególnie przydatny tam, gdzie kontakt z elementem wirującym jest niepożądany, a szybka kontrola RPM ma znaczenie diagnostyczne.
