W monitoringu rzeki prowadzonej w sąsiedztwie potencjalnego źródła zanieczyszczeń (np. składowiska odpadów) kluczowe jest rozdzielenie dwóch sytuacji: warunków tła oraz warunków po oddziaływaniu. Dlatego minimalny, logiczny układ to co najmniej dwa punkty pomiarowe: jeden zlokalizowany powyżej składowiska (w górę rzeki względem kierunku przepływu), a drugi poniżej składowiska (w dół rzeki).
Odpowiedź "Co najmniej dwa punkty: powyżej i poniżej składowiska." jest właściwa, bo umożliwia porównanie wyników i wnioskowanie, czy poniżej obiektu pojawia się pogorszenie jakości wody (np. wzrost stężeń wybranych wskaźników). Bez punktu powyżej nie ma wiarygodnego odniesienia – nawet gorsza jakość wody poniżej mogłaby wynikać z wcześniejszych dopływów lub innych źródeł.
- "Jeden punkt, w dolnym biegu za składowiskiem." jest niewystarczający, bo nie pozwala odróżnić wpływu składowiska od stanu wyjściowego rzeki.
- "Trzy punkty: powyżej, poniżej i na wysokości składowiska." może być stosowane w rozbudowanych programach, ale w ujęciu egzaminacyjnym minimalna zasada lokalizacji punktów dla oceny wpływu to tło + punkt kontrolny. Dodatkowy punkt "na wysokości" nie jest niezbędny do podstawowego wnioskowania.
- "Co 1,5 kilometra…" sugeruje arbitralny, siatkowy układ punktów. Taki dobór nie wynika bezpośrednio z samego faktu istnienia składowiska i bez uzasadnienia (hydrologia, dopływy, cele badania) nie jest standardową minimalną odpowiedzią.
W praktyce, gdy projekt jest bardziej szczegółowy, liczbę punktów dobiera się do celu badań, uwarunkowań hydrologicznych i potencjalnych dróg spływu zanieczyszczeń. Jednak zasada "powyżej i poniżej" pozostaje podstawą oceny wpływu obiektu na rzekę.
