W adresacji IPv4 liczba dostępnych adresów w podsieci wynika z liczby bitów części hosta. Prefiks /24 oznacza, że 24 bity to część sieci, a 8 bitów pozostaje na hosty (w ostatnim oktecie).
Podział jednej sieci na 8 równych podsieci oznacza, że musimy "pożyczyć" tyle bitów z części hosta, aby otrzymać 8 kombinacji podsieci. Ponieważ 23 = 8, pożyczamy 3 bity. Nowy prefiks staje się więc /27 (24 + 3).
Po tej operacji w każdej podsieci zostaje 5 bitów na adresację hostów (8 − 3). Daje to łącznie 25 = 32 adresy w każdej podsieci. W IPv4 dwa adresy są jednak zarezerwowane:
- adres sieci (wszystkie bity hosta = 0),
- adres rozgłoszeniowy (wszystkie bity hosta = 1).
Dlatego liczba użytecznych adresów hostów w podsieci to 32 − 2 = 30.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne? Odpowiedź "62" odpowiada typowej liczbie hostów użytecznych dla podsieci /26 (64 − 2), czyli dla podziału /24 na 4 podsieci, a nie 8. Odpowiedź "16" może wynikać z pomylenia liczby adresów całkowitych z użytecznymi lub ze złego doboru prefiksu. Odpowiedź "14" pasuje do /28 (16 − 2), czyli do znacznie mniejszych podsieci niż wymagane przy równym podziale na 8.