Aby wyznaczyć maksymalną liczbę wizytówek 90×50 mm na arkuszu A3 po impozycji, traktujemy problem jako upakowanie prostokątów na prostokącie arkusza. W takim zadaniu egzaminacyjnym "maksymalna liczba" oznacza teoretyczne rozmieszczenie bez doliczania marginesów technologicznych i bez spadów, o ile nie podano ich w treści.
Krok 1. Wymiary arkusza
A3 ma 297×420 mm.
Krok 2. Sprawdzenie orientacji (bez obrotu)
Zakładamy, że bok 90 mm układamy wzdłuż 297 mm, a bok 50 mm wzdłuż 420 mm:
297÷90 = 3,3…, więc mieszczą się 3 pełne sztuki (zawsze zaokrąglamy w dół).
420÷50 = 8,4…, więc mieszczą się 8 pełnych sztuk.
Łącznie: 3×8 = 24 wizytówki.
Krok 3. Sprawdzenie orientacji po obrocie o 90°
Teraz bok 50 mm układamy wzdłuż 297 mm, a bok 90 mm wzdłuż 420 mm:
297÷50 = 5,94…, więc 5 pełnych sztuk.
420÷90 = 4,66…, więc 4 pełne sztuki.
Łącznie: 5×4 = 20 wizytówek.
Wniosek
Większą liczbę daje pierwszy układ, więc poprawna odpowiedź to 24 sztuk.
Dlaczego pozostałe wyniki są błędne?
- 16 sztuk zwykle wynika z błędnego przyjęcia mniejszej liczby w jednej osi (np. 4 zamiast 8) albo z pomylenia formatu arkusza.
- 20 sztuk jest poprawnym wynikiem tylko dla wariantu po obrocie wizytówki; nie jest to maksimum.
- 12 sztuk to efekt poważnego zaniżenia (np. użycie złych wymiarów arkusza, błędne dzielenie albo niekonsekwentne przypisanie boków).
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze policz dwa warianty (0° i 90°) oraz pamiętaj, że liczą się wyłącznie pełne użytki — reszta wymiaru to odpad lub miejsce na inne elementy produkcyjne.
