Pytanie dotyczy kodowania liniowego w warstwie fizycznej, czyli sposobu zamiany bitów na przebieg elektryczny na medium transmisyjnym. Kluczowa wskazówka brzmi: "wykorzystaniu czterech poziomów napięcia". To cecha kodów wielopoziomowych, gdzie pojedynczy symbol może przyjmować więcej stanów niż tylko "0/1".
Odpowiedź "2B1Q" jest właściwa, ponieważ jest to kod, w którym informacja jest przenoszona przez sygnał mający cztery poziomy (w praktyce odpowiadające czterem stanom amplitudy). Taki opis jednoznacznie koresponduje z wymaganą cechą w pytaniu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- "HDB-3" to kod linii wywodzący się z AMI, stosowany do ograniczania długich ciągów zer poprzez reguły podstawień. Jego istotą jest reguła naruszeń i utrzymanie odpowiednich własności synchronizacyjnych, a nie praca na czterech poziomach napięcia.
- "1B2B" to nazwa mapowania bitów na symbole, ale nie jest typowym wskazaniem na czteropoziomową amplitudę w sensie kodu liniowego używanego w ISDN; sama nazwa nie przesądza o czterech poziomach napięcia.
- "AMI II" odnosi się do odmian kodowania AMI (Alternate Mark Inversion), gdzie "jedynki" zmieniają polaryzację, a "zera" są poziomem zerowym. To inna zasada reprezentacji niż wskazane w pytaniu cztery poziomy napięcia.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się liczba poziomów napięcia (np. 3, 4, 5), najpierw zawężaj do kodów wielopoziomowych i dopiero potem porównuj z nazwami typu AMI/HDB, które zwykle kojarzą się z inną logiką reprezentacji i innymi celami (np. eliminacją długich sekwencji zer).
