W systemie oznaczeń żeliw wg norm europejskich zapis EN-GJ_ -XXX-Y zawiera kluczowe informacje o materiale:
- GJ – żeliwo (materiał odlewany),
- kolejna litera określa postać grafitu,
- XXX – minimalna wytrzymałość na rozciąganie Rm w MPa,
- Y – minimalne wydłużenie względne A w %.
Dla żeliwa sferoidalnego (z grafitem kulkowym) właściwym wyróżnikiem jest symbol GJS, gdzie litera "S" wskazuje grafit kulkowy. Warunek w pytaniu dotyczy wydłużenia względnego A = 2%, czyli w oznaczeniu na końcu musi wystąpić "-2". Z podanych opcji tylko "EN-GJS-800-2" spełnia jednocześnie oba warunki: jest to żeliwo sferoidalne (GJS) oraz ma wydłużenie 2%.
Pozostałe odpowiedzi są błędne z typowych powodów:
- "EN-GJMW-350-4" nie jest oznaczeniem żeliwa sferoidalnego; symbol wskazuje inny rodzaj żeliwa i inne własności, więc nie spełnia wymogu "sferoidalne".
- "EN-GJS-350-22" co prawda jest żeliwem sferoidalnym, ale ma inne wydłużenie (22%), więc nie pasuje do A=2%.
- "EN-GJN-HV350-2" zawiera oznaczenia dotyczące odmiany żeliwa i twardości (HV), a nie klasycznej klasy GJS wymaganej w pytaniu; sama końcówka "-2" nie wystarcza, jeśli nie zgadza się typ żeliwa.
W praktyce zawodowej poprawne rozróżnienie GJS vs GJL jest kluczowe: grafit kulkowy poprawia ciągliwość i odporność na pękanie, natomiast grafit płatkowy sprzyja kruchości. Dlatego w dokumentacji technologicznej należy czytać zarówno liczby, jak i litery w oznaczeniu.