Przekładnia pasowa jest przekładnią mechaniczną, w której moment i moc przenoszone są z jednego wału na drugi za pomocą pasa współpracującego z kołami pasowymi. W praktyce w pojazdach spotyka się m.in. napędy paskowe osprzętu (np. alternatora czy sprężarki klimatyzacji), gdzie ważna jest cicha praca i możliwość pewnego "amortyzowania" obciążeń.
Stwierdzenie "Przekładnia pasowa pozwala na zmianę przełożenia" jest prawdziwe w sensie konstrukcyjnym: przełożenie zależy od średnic (lub skutecznych średnic) kół pasowych. Zmieniając te średnice na etapie projektu albo doboru elementów, uzyskuje się inną relację prędkości obrotowych. W wielu rozwiązaniach istnieją też warianty pozwalające na płynną zmianę przełożenia, ale samo pytanie nie wymaga wchodzenia w szczegóły takich układów.
Druga część prawidłowego stwierdzenia odnosi się do typowych ograniczeń napędów pasowych: ponieważ część przekładni pasowych pracuje jako przekładnia cierna, w pewnych warunkach może wystąpić poślizg (np. przy zbyt małym napięciu pasa, zabrudzeniu lub nagłym wzroście obciążenia). Z tego powodu w porównaniu z przekładniami zębatymi lub łańcuchowymi zwykle nie opisuje się ich jako najlepszych do przenoszenia "bardzo dużych obciążeń" w sensie maksymalnej zdolności przeniesienia momentu bez ryzyka poślizgu lub ograniczeń tarcia.
Pozostałe odpowiedzi są błędne, bo: twierdzenie, że przekładnia pasowa nie pozwala na zmianę przełożenia, ignoruje zależność przełożenia od średnic kół; twierdzenie o "bardzo dużych obciążeniach" upraszcza temat i przenosi cechy innych przekładni na pasową; a stwierdzenie o "najczęściej stosowanym typie w pojazdach" jest zbyt kategoryczne i nie wynika z podstawowej klasyfikacji przekładni w samochodzie.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawia się skrajne uogólnienie ("zawsze", "nigdy", "najczęściej", "bardzo duże"), warto sprawdzić, czy da się je obronić technicznie w typowych warunkach pracy.
