Operacja "wpłata gotówki z kasy przedsiębiorstwa na własny rachunek bankowy" nie tworzy przychodu ani kosztu. Jest to przesunięcie środków pieniężnych pomiędzy dwoma składnikami aktywów: kontem "Kasa" i kontem "Rachunek bieżący".
W księgowości podwójnej najpierw ustala się, co rośnie i co maleje w majątku jednostki:
- na rachunku bankowym pojawia się większa kwota środków pieniężnych, więc "Rachunek bieżący" wzrasta,
- w kasie ubywa gotówki przekazanej do banku, więc "Kasa" maleje.
Dla kont aktywów typowa zasada jest taka, że wzrost ujmuje się po stronie Dt, a spadek po stronie Ct. Dlatego prawidłowy zapis to Dt Rachunek bieżący i Ct Kasa.
Dlaczego pozostałe propozycje są nieprawidłowe?
- "Dt Kasa i Ct Rachunek bieżący" odwraca sens operacji: sugeruje dopływ gotówki do kasy i zmniejszenie środków na rachunku, czyli sytuację odwrotną (np. wypłatę gotówki z banku do kasy).
- "Dt Należności i Ct Rachunek bieżący" oraz "Dt Rachunek bieżący i Ct Należności" wprowadzają konto rozrachunkowe, jakby operacja dotyczyła kontrahenta. Przy wpłacie własnej nie powstaje należność ani jej spłata — nie ma drugiej strony transakcji w postaci odbiorcy towaru/usługi.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści jest "z kasy na własny rachunek", potraktuj to jak transfer wewnętrzny. Wtedy w większości zadań poprawna dekretacja obejmuje tylko konta pieniężne (kasa/bank), bez rozrachunków.
