Kompresja i archiwizacja to dwa różne zadania, które w systemach Linux często występują razem, ale nie są tym samym.
"gzip" to klasyczne narzędzie wiersza poleceń służące do kompresji, czyli zmniejszania rozmiaru danych poprzez zastosowanie algorytmu kompresji. Typowym efektem pracy jest plik o rozszerzeniu .gz (a w praktyce administratorzy często spotykają także połączenia typu .tar.gz lub .tgz).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "tar" służy przede wszystkim do archiwizacji, czyli pakowania wielu plików i katalogów do jednego kontenera (archiwum). Tar może współpracować z kompresją (np. uruchamiając gzip), ale samo polecenie tar nie jest "programem do kompresji" w sensie podstawowej funkcji.
- "shar" (shell archive) tworzy archiwa w postaci skryptu tekstowego, który po uruchomieniu odtwarza pliki. To rozwiązanie do dystrybucji/transferu w formie tekstowej, a nie typowa kompresja danych.
- "arj" to starszy archiwizer znany z innych środowisk; nie jest standardowym, typowym narzędziem linuksowym do kompresji w praktyce egzaminacyjnej. Może kojarzyć się z "pakowaniem", ale to nie jest klasyczna odpowiedź na pytanie o linuksowy program do kompresji.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści jest słowo "kompresja", szukaj narzędzi typu gzip/bzip2/xz. Jeśli jest "archiwum" albo "spakuj katalog", to częściej chodzi o tar (czasem w parze z kompresją).