W przewozach międzynarodowych artykułów mrożonych i głęboko mrożonych kluczowe jest utrzymanie wymaganej temperatury oraz stosowanie odpowiednio przystosowanych środków transportu (np. pojazdów izolowanych i/lub z urządzeniami chłodniczymi). Z tego powodu właściwym reżimem prawnym są przepisy ATP, czyli regulacje dotyczące przewozu artykułów szybko psujących się oraz wymagań stawianych specjalnym środkom transportu używanym w takich przewozach. W praktyce spedytor, planując taki transport, powinien kojarzyć ATP z łańcuchem chłodniczym, temperaturą kontrolowaną i wymaganiami techniczno-organizacyjnymi dla pojazdu.
Pozostałe odpowiedzi są typowymi "pułapkami" wynikającymi z tego, że również odnoszą się do transportu międzynarodowego, ale do innych obszarów:
- "ADR" dotyczy przewozu towarów niebezpiecznych drogą lądową. Może regulować m.in. oznakowanie, opakowania, dokumentację czy wyposażenie pojazdu, ale w kontekście zagrożeń chemicznych/fizycznych, a nie utrzymania temperatury dla żywności mrożonej.
- "ADN" dotyczy przewozu towarów niebezpiecznych śródlądowymi drogami wodnymi. Jest więc nieadekwatne do pytania o wymagania dla pojazdów do przewozu mrożonek (typowo drogą) i nie jest ukierunkowane na artykuły szybko psujące się.
- "AETR" dotyczy czasu pracy, odpoczynków i warunków wykonywania przewozów przez załogi pojazdów w transporcie międzynarodowym. To ważne w planowaniu trasy i harmonogramu, ale nie reguluje technicznych wymagań dla pojazdów chłodniczych/izotermicznych.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawiają się hasła typu mrożone, głęboko mrożone, szybko psujące się, temperatura kontrolowana, chłodnia/izoterma, pierwszym skojarzeniem powinna być umowa ATP. Gdy pojawiają się materiały niebezpieczne (np. łatwopalne, toksyczne) — myśl o ADR/ADN, a gdy mowa o czasie jazdy i odpoczynkach — o AETR.
