W druku offsetowym gęstość optyczna pól pełnych (tzw. solidów) jest jednym z podstawowych parametrów oceny nafarbienia i powtarzalności produkcji. Parametr ten opisuje, jak silnie zadrukowana powierzchnia pochłania (lub w praktyce: jak mało odbija) światło w danym zakresie. Im większa ilość farby na podłożu, tym zwykle wyższa gęstość optyczna pola pełnego.
Do kontroli tego parametru stosuje się densytometr, czyli przyrząd zaprojektowany do pomiaru gęstości optycznej na odbitkach. Jest on wykorzystywany m.in. do:
- sprawdzania, czy nafarbienie mieści się w wartościach docelowych,
- porównywania kolejnych arkuszy i wykrywania wahań procesu,
- kontroli pól kontrolnych na pasach densytometrycznych.
Pozostałe typowe narzędzia kontroli jakości druku (np. przyrządy do oceny barwy, pasowania czy geometrii rastra) mogą być bardzo ważne, ale nie są właściwe, gdy pytanie dotyczy ściśle "gęstości optycznej pól pełnych". Przykładowo urządzenia nastawione na analizę barwy i różnic barwnych koncentrują się na wartościach kolorymetrycznych, a narzędzia do pasowania oceniają zgodność nałożenia kolorów, nie zaś poziom nafarbienia solidu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się sformułowanie "gęstość optyczna", najczęściej należy kojarzyć je z densytometrią; gdy pojawia się "różnica barwy" lub ocena barwy w sposób ilościowy – częściej będzie to obszar spektrofotometrii.
