Opis "przeprowadzenie w stan pary składnika mieszaniny substancji organicznych w temperaturze niższej niż jego temperatura wrzenia" odpowiada destylacji z parą wodną. W tej metodzie do układu doprowadza się parę wodną (lub destyluje się mieszaninę z wodą), dzięki czemu składnik organiczny może współdestylować z wodą. W praktyce pozwala to prowadzić proces w łagodniejszych warunkach temperaturowych, co jest szczególnie ważne dla związków wrażliwych na rozkład termiczny lub o wysokiej temperaturze wrzenia.
Odpowiedź "Z parą wodną." jest więc poprawna, bo jako jedyna odnosi się do mechanizmu obniżenia efektywnej temperatury destylacji poprzez obecność pary wodnej i współwrzenie składników.
Pozostałe propozycje nie pasują do opisu mechanizmu:
- "Prosta." oznacza klasyczną destylację, w której rozdział opiera się na różnicach temperatur wrzenia i nie zakłada celowego obniżania temperatury parowania składnika przez dodatek pary wodnej.
- "Frakcjonowana." służy rozdziałowi mieszanin cieczy o zbliżonych temperaturach wrzenia dzięki kolumnie frakcyjnej. Nadal kluczowa jest różnica lotności/temperatur wrzenia, a nie współdestylacja z wodą.
- "Wielostopniowa." to określenie opisujące organizację procesu (w wielu etapach), a nie standardowy, jednoznacznie definiowany typ destylacji odpowiadający podanemu zjawisku obniżenia temperatury dzięki parze wodnej.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się sformułowanie "w temperaturze niższej niż temperatura wrzenia składnika" i kontekst związków organicznych, często chodzi o techniki łagodzące warunki procesu, a typową odpowiedzią wśród podstawowych destylacji jest właśnie destylacja z parą wodną.
