KWALIFIKACJA ROL6 - STYCZEŃ 2018

PYTANIE NR 2.
Wskaż roślinę runi łąkowej o największej zawartości białka.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Koniczyna czerwona należy do roślin motylkowatych, które zwykle mają wyższą zawartość białka niż trawy łąkowe. Tymotka, rajgras i życica to trawy – cenne pastewnie, ale przeciętnie uboższe w białko niż motylkowate w runi łąkowej.

Pełne wyjaśnienie:

Pytanie dotyczy roślin runi łąkowej o najwyższej zawartości białka. W praktyce rolniczej i paszowej rośliny motylkowate (np. koniczyny) są kojarzone z wyższą koncentracją białka w porównaniu z większością traw. Wynika to m.in. z ich składu chemicznego oraz typowej budowy i udziału części liściowych, które są bogatsze w białko.

Odpowiedź "Koniczyna czerwona" jest właściwa, ponieważ jest klasycznym przedstawicielem motylkowatych spotykanych w runi łąkowej i zwykle zapewnia paszę o wyższej zawartości białka niż gatunki traw wymienione w pozostałych odpowiedziach.

Pozostałe propozycje to gatunki traw łąkowych:

  • Tymotka łąkowa – dobra trawa na siano, ale typowo z niższym udziałem białka niż motylkowate.
  • Rajgras angielski – wartościowa trawa pastewna, często ceniona za smakowitość i plon, jednak nie jest zwykle "najbardziej białkowa" w porównaniu z koniczyną.
  • Życica trwała – również trawa pastewna, stosowana na użytkach zielonych, ale przeciętnie ustępuje motylkowatym pod względem zawartości białka.

Warto pamiętać, że rzeczywista zawartość białka w runi zależy od wielu czynników (faza rozwojowa roślin, termin użytkowania, nawożenie, warunki siedliskowe, udział gatunków w runi). Na egzaminie w pytaniach ogólnych najczęściej sprawdza się jednak zasadę: motylkowate > trawy pod względem białka.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Ruń łąkowa to roślinność porastająca łąkę lub pastwisko. Zwykle składa się z mieszaniny traw, roślin motylkowatych (np. koniczyn) i ziół. Skład botaniczny runi wpływa na wartość pokarmową paszy, w tym na zawartość białka.
Motylkowate (np. koniczyny) są zazwyczaj bogatsze w białko niż trawy, dlatego podnoszą wartość pokarmową runi. W zadaniach egzaminacyjnych przyjmuje się tę ogólną zależność, choć w praktyce poziom białka zależy też od terminu zbioru i warunków uprawy.
Chodzi o to, która roślina daje paszę o najwyższej koncentracji białka. Najczęściej porównuje się zawartość białka w suchej masie, ale w praktyce wyniki zależą od tego, czy mówimy o świeżej masie, sianie czy sianokiszonce oraz o fazie rozwojowej roślin.
Białko jest potrzebne m.in. do budowy i regeneracji tkanek. Jego zapotrzebowanie rośnie u koni młodych, klaczy źrebnych i karmiących oraz u koni intensywnie użytkowanych. Nadmiar białka też bywa niekorzystny, dlatego liczy się dopasowanie dawki do potrzeb.
Tak, trawy mogą mieć stosunkowo wysokie białko, szczególnie przy wczesnym zbiorze i dobrym nawożeniu, ale w porównaniach "gatunek do gatunku" motylkowate często wypadają wyżej. Na egzaminie zwykle testuje się właśnie tę różnicę między grupami roślin.
Najczęściej są to rośliny motylkowate, zwłaszcza koniczyny. Ich udział w runi może zwiększać zawartość białka w sianie lub sianokiszonce. W praktyce ważne jest też prawidłowe użytkowanie łąki, aby nie doprowadzić do spadku udziału tych roślin.
Tymotka łąkowa to wartościowa trawa na użytkach zielonych, ale jako trawa przeciętnie ma niższą zawartość białka niż rośliny motylkowate. Częstym błędem jest wybór trawy znanej z dobrego siana, mimo że pytanie dotyczy konkretnie białka.
Koniczyna ma liście złożone (najczęściej trójlistkowe) i charakterystyczne kwiatostany. Trawy mają liście wąskie, źdźbła i kłosy lub wiechy. Do nauki przydają się atlasy roślin łąkowych i zdjęcia botaniczne w materiałach szkolnych.
Zwykle wyższa jest w młodych fazach wzrostu roślin, przed zaawansowanym kłoszeniem/kwitnieniem i zdrewnieniem. Im późniejszy zbiór, tym częściej spada udział białka, a rośnie udział włókna. To ważne w planowaniu terminu koszenia na paszę.
Najczęstszy błąd to pomylenie kryterium: wybór rośliny "najbardziej plennej" lub "najsmaczniejszej" zamiast tej o najwyższym białku. Drugi błąd to traktowanie różnych traw jako równoważnych i ignorowanie faktu, że motylkowate zwykle mają więcej białka.
info

Około 55% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnie

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że koniczyna czerwona należy do roślin motylkowatych, które zwykle mają wyższą zawartość białka niż trawy łąkowe.

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z łąkarstwa (skład runi, wartość pokarmowa roślin łąkowych)
  • Materiały dydaktyczne z żywienia koni (rola białka i pasz objętościowych)
  • Atlasy/klucze do rozpoznawania roślin łąkowych (trawy i motylkowate)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego