Linia abonencka może przenosić jednocześnie rozmowę analogową (POTS) oraz transmisję ADSL. Oba sygnały zajmują inne zakresy częstotliwości, dlatego w instalacji abonenckiej stosuje się separację pasma, aby sygnał ADSL nie powodował słyszalnych zakłóceń w telefonie i aby obciążenie/filtracja toru głosowego nie pogarszały pracy DSL.
Jeżeli w gnieździe abonenckim jest już umieszczony rozdzielacz (splitter), to on dokonuje podstawowego rozdziału na tor głosowy i tor DSL. Mikrofiltr jest elementem przeznaczonym dla urządzeń analogowych: działa jak filtr dolnoprzepustowy, który tłumi wyższe częstotliwości związane z ADSL. Dlatego prawidłowy schemat jest taki, że telefon analogowy jest podłączony przez mikrofiltr, a modem ADSL jest podłączony do drugiego wyjścia rozdzielacza (tor DSL), bez mikrofiltru.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?
- Wariant, w którym mikrofiltr jest "na wejściu" przed rozdzielaczem, miesza funkcje urządzeń: jeśli rozdzielacz jest w gnieździe, to filtracja całej linii mikrofiltrami może nie odpowiadać zamierzonej topologii i utrudniać poprawne wyodrębnienie toru DSL.
- Wariant, gdzie modem jest podłączony przez mikrofiltr, jest niepoprawny funkcjonalnie: mikrofiltr tłumi pasmo DSL, co może skutkować spadkiem parametrów łącza, brakiem synchronizacji lub niestabilnością połączenia.
- Wariant, gdzie mikrofiltr wpięty jest w modem lub między modem a linię w sposób niezgodny z przeznaczeniem, tworzy dodatkowe, zbędne tłumienie i zwiększa ryzyko błędów instalacyjnych.
W praktyce instalacyjnej warto zapamiętać prostą zasadę: filtr dotyczy toru telefonu, a DSL idzie "na czysto" z wyjścia splittera przeznaczonego dla modemu.
