W klasycznym podziale metod nawodnień wyróżnia się m.in. nawodnienia powierzchniowe oraz nawodnienia wgłębne (podpowierzchniowe). Kryterium jest to, gdzie woda jest doprowadzana i jak dociera do strefy korzeniowej roślin.
Odpowiedź "Podsiąkowe." jest poprawna, ponieważ nawodnienie podsiąkowe polega na doprowadzeniu wody w głąb profilu glebowego (np. poprzez podniesienie zwierciadła wody lub rozprowadzenie wody w warstwie podpowierzchniowej), a następnie na jej przemieszczaniu ku górze w wyniku zjawiska podsiąku kapilarnego. Jest to więc typowe nawodnienie wgłębne.
Pozostałe propozycje odnoszą się do metod, w których woda płynie lub rozlewa się po powierzchni i wsiąka od góry, dlatego nie zalicza się ich do wgłębnych:
- "Bruzdowe." – woda jest prowadzona w bruzdach wykonanych na powierzchni pola; infiltruje z bruzd do gleby, co klasyfikuje metodę jako powierzchniową.
- "Zalewowe." – polega na okresowym zalewaniu powierzchni pola wodą (warstwa wody na powierzchni), czyli również jest to nawodnienie powierzchniowe.
- "Stokowe" – wykorzystuje spływ wody po powierzchni na terenach o spadku; woda rozprowadzana jest powierzchniowo i dopiero potem wsiąka.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w nazwie lub opisie metody kluczowe jest płynięcie/rozlewanie po powierzchni (bruzdy, zalew, spływ), traktuj ją jako powierzchniową. Jeżeli kluczowe jest doprowadzenie wody pod powierzchnię i podsiąk – to cecha nawodnień wgłębnych.
