W metodzie domiarów prostokątnych położenie szczegółu sytuacyjnego wyznacza się względem wybranej linii bazowej (np. odcinka między punktami pomiarowymi). Dla każdego szczegółu odkłada się:
- domiar wzdłuż linii bazowej (odległość do rzutu prostopadłego),
- domiar poprzeczny – odległość mierzona prostopadle do linii bazowej.
Dlatego szkic poprawny dla tej metody powinien jasno pokazywać: przebieg linii bazowej, miejsca odkładania rzutu prostopadłego, odcinki domiarów oraz opisy punktów i miar w sposób niesprzeczny. Typowe błędy w szkicach (które dyskwalifikują odpowiedź) to m.in. domiary narysowane pod przypadkowym kątem (w praktyce domiary skośne), brak jednoznacznego wskazania, skąd i dokąd mierzono odległość, niekonsekwentne oznaczenia punktów albo takie rozmieszczenie opisów, które sugeruje inną metodę pomiaru.
Odpowiedź prawidłowa wskazuje szkic, który spełnia zasadę prostopadłości domiarów, zachowuje logiczny układ miar oraz ma spójne oznaczenia (punktów, kierunków i odległości). Pozostałe warianty reprezentują częste pomyłki: mylenie metody domiarów prostokątnych z inną metodą sytuacyjną, błędne prowadzenie domiaru (nieprostopadle) lub niejednoznaczny/niekompletny zapis terenowy, który uniemożliwia poprawne opracowanie wyników.
