Klasyfikacja ABC (często łączona z zasadą Pareto 80/20) służy do podziału asortymentu według wpływu na łączną wartość zapasu/obrotu. W praktyce:
- Grupa A – niewiele pozycji, ale generują największą część wartości (zwykle do ok. 80% wartości skumulowanej).
- Grupa B – pozycje o średnim znaczeniu (często od ok. 80% do ok. 95%).
- Grupa C – dużo pozycji o niskim znaczeniu wartościowym (zwykle końcówka, ok. 95–100%).
Kluczowe jest to, jak powstaje taka tabela: najpierw liczy się wartość pozycji (ilość × cena), następnie sortuje malejąco według wartości, a potem wylicza wartość narastająco i % narastająco. Ten procent nie oznacza, że dana pozycja ma "dużą wartość". Oznacza, że suma skumulowana do tego miejsca zbliża się do 100%, więc jesteśmy przy końcu listy.
Dlatego towary, które mają w kolumnie % narastająco wartości rzędu 97–100%, należą do grupy C, bo są na końcu rankingu i mają najmniejszy udział w wartości całego zapasu. W przedstawionych danych końcówkę stanowią: miód (ok. 97,99%), ocet (ok. 99,03%) oraz sól (100%).
Pozostałe propozycje odpowiedzi są nieprawidłowe, ponieważ zawierają towary, które w tabeli znajdują się wcześniej (mają niższy % narastająco), a więc należą do grupy A lub B. Przykładowo ryż jest bliżej środka rozkładu (ok. 90,98%), co odpowiada typowej grupie B, natomiast masło, cukier, jogurt, kefir czy oliwa są w początkowej części listy i tworzą grupę A (największy udział w wartości).
W praktyce magazynowej ma to konsekwencje organizacyjne: pozycje grupy C zwykle wymagają prostszych reguł uzupełniania i rzadszej kontroli, a największą uwagę (kontrola, inwentaryzacje, minimalizacja braków) skupia się na grupie A.
