Typ siedliskowy lasu Bśw (bór świeży) odnosi się do borów rosnących najczęściej na podłożach lekkich (piaszczystych), o umiarkowanej wilgotności (nie podmokłych) i raczej niskiej zasobności w składniki pokarmowe. W takich warunkach, przy kwaśnym odczynie i przewadze surowej materii organicznej, typowym procesem glebotwórczym jest bielicowanie. Z tego powodu z siedliskiem Bśw standardowo wiąże się gleby bielicowe.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Glejowe – gleby glejowe są związane z długotrwałym nadmiarem wody i warunkami redukcyjnymi (zastoje wodne, wysoki poziom wód gruntowych). To bardziej pasuje do siedlisk wilgotnych lub bagiennych, a nie do "świeżego" boru.
- Brunatne – gleby brunatne są zwykle żyźniejsze i częściej związane z siedliskami lasów mieszanych lub liściastych (o korzystniejszych warunkach troficznych), a nie z ubogimi borami na piaskach.
- Mady – mady powstają z osadów nanoszonych przez rzeki, typowo w dolinach rzecznych i na terenach zalewowych. Ich występowanie wiąże się z innym typem krajobrazu i reżimu wodnego niż typowy dla boru świeżego.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się bór, a zwłaszcza siedlisko na lekkich utworach, rozważ powiązanie z glebami kwaśnymi i ubogimi (często bielicowymi). Gdy pojawia się motyw nadmiaru wody (podmokłość) – wtedy częściej pasują gleby glejowe; gdy rzeka i zalewy – mady.
