W diagnostyce chorób grzybiczych skóry (np. dermatofitoz) wykorzystuje się metody ukierunkowane na ocenę zmian skórnych i sierści oraz na wykrycie czynnika zakaźnego. Lampa Wooda to źródło promieniowania UV, używane w badaniu klinicznym jako narzędzie orientacyjne (przesiewowe). U części przypadków zakażenia dermatofitami można zaobserwować fluorescencję włosów lub materiału z okolicy zmian w świetle UV, co pomaga wytypować miejsca do pobrania próbki.
Warto pamiętać, że samo świecenie lampą Wooda nie jest w każdym przypadku rozstrzygające: nie wszystkie gatunki/grzyby powodują fluorescencję, a także możliwe są wyniki fałszywie dodatnie (np. z powodu zanieczyszczeń). Dlatego w praktyce lampę traktuje się jako wsparcie badania, a potwierdzenie uzyskuje się metodami laboratoryjnymi (np. ocena mikroskopowa materiału, badanie mykologiczne).
Pozostałe urządzenia nie pasują do celu pytania:
- Endoskop służy do oglądania wnętrza narządów i jam ciała (diagnostyka narządowa), a nie do rozpoznawania grzybic skóry.
- Spirometr jest związany z oceną czynności układu oddechowego (parametry wentylacyjne), więc nie jest narzędziem dermatologicznym.
- Otoskop służy do badania przewodu słuchowego zewnętrznego i błony bębenkowej; może być użyteczny w otologii, ale nie jest urządzeniem przeznaczonym do diagnostyki grzybic skóry jako takich.
Na egzaminie warto rozróżniać: narzędzia narządowe (otoskop/endoskop), narzędzia czynnościowe (spirometr) oraz narzędzia dermatologiczne (np. lampa Wooda jako badanie przesiewowe).
