W niwelacji geometrycznej wysokości punktów (w tym reperów roboczych) wyznacza się na podstawie odczytów na łatach i zasad obliczeń przyjętych w dzienniku niwelacyjnym. Kluczowe jest, aby:
- poprawnie rozpoznać, która kolumna służy do wpisywania wysokości punktu (tu: kolumna 8),
- zastosować właściwy schemat obliczeń wynikający z układu dziennika (np. wykorzystanie odczytu wstecz i w przód oraz różnic wysokości),
- zachować spójność dokładności zapisu – w praktyce szkolnej i terenowej często zapis prowadzi się do 0,001 m.
Odpowiedź "243,334" jest poprawna, ponieważ odpowiada wartości wysokości repera roboczego 123, którą – po wykonaniu obliczeń z danych w dzienniku – należy przenieść do wskazanego miejsca w kolumnie wysokości. Wariant "243,333" jest typowym błędem wynikającym z nieprawidłowego zaokrąglenia lub pomyłki o 0,001 m (1 mm) przy przepisywaniu.
Wartości "246,289" i "246,490" są niepoprawne, ponieważ wskazują na zupełnie inną wysokość (różnica rzędu metrów), co zwykle wynika z:
- odczytania wysokości innego punktu z dziennika (pomylenie wiersza),
- wpisania wartości z innej kolumny (np. odczytu łaty lub wartości pośredniej),
- zastosowania nie tego działania (np. dodania zamiast odjęcia różnicy wysokości).
Na egzaminie warto stosować prostą procedurę kontroli: najpierw identyfikujesz, co jest wpisywane w danej kolumnie, potem sprawdzasz zgodność jednostek i dokładności zapisu, a na końcu porównujesz, czy wynik jest logiczny względem sąsiednich wysokości w dzienniku (bez "skoków" nieuzasadnionych danymi).
