Klasyfikacja bonitacyjna (bonitacja) służy do oceny jakości i przydatności gleb/gruntów. W praktyce najczęściej kojarzy się z rolnictwem, bo bezpośrednio odnosi się do możliwości produkcyjnych gleby, jednak nie jest "zarezerwowana" wyłącznie dla tej dziedziny.
Dlatego zdanie "Klasyfikacja bonitacyjna jest stosowana tylko w rolnictwie." jest fałszywe: informacja o klasie/bonitacji może być wykorzystywana także w obszarach powiązanych z katastrem i gospodarką nieruchomościami, np. przy opisie cech działki, analizach jej sposobu użytkowania czy w zestawieniu czynników wpływających na atrakcyjność gruntu.
Pozostałe stwierdzenia są zgodne z ogólnym rozumieniem bonitacji:
- "…narzędziem służącym do oceny jakości gleby." – to istota bonitacji: klasyfikacja porządkuje i porównuje jakość gleb/gruntów według określonych kryteriów.
- "…uwzględnia czynniki jak rodzaj gleby… i zawartość składników…" – bonitacja opiera się na cechach środowiska glebowego; w praktyce chodzi o parametry i właściwości wpływające na przydatność. Uwaga egzaminacyjna: nie należy mylić tego z typową analizą rynkową "lokalizacji" nieruchomości.
- "…może być używana do określania wartości nieruchomości." – bonitacja nie jest samą wyceną, ale bywa jednym z elementów informacji o gruncie, który może wpływać na decyzje i analizy wartości (obok przeznaczenia w planie, uzbrojenia, dostępu do drogi itd.).
Wskazówka na egzamin: zwracaj uwagę na słowa kategoryczne typu "tylko", "zawsze", "wyłącznie". W pytaniach o fałsz często to one sygnalizują zbyt daleko idące uproszczenie.
