Adresy prywatne IPv4 to takie, które są przeznaczone do użycia wewnątrz sieci lokalnych (LAN) i nie powinny być routowane w publicznym Internecie. W praktyce pozwalają budować adresację wewnętrzną organizacji, a wyjście do Internetu realizuje się zwykle przez NAT na routerze lub zaporze.
Wśród powszechnie stosowanych zakresów prywatnych (zarezerwowanych do tego celu) znajdują się trzy bloki. Zakres odpowiadający "klasie A" w ujęciu historycznym to 10.0.0.0/8, co w zapisie jako przedział daje 10.0.0.0–10.255.255.255. To bardzo duża pula, często wybierana w większych sieciach, gdzie potrzebna jest rozbudowana hierarchia podsieci i VLAN-ów.
Odpowiedź "172.16.0.0–172.31.255.255" jest również poprawnym zakresem prywatnym, ale odpowiada blokowi 172.16.0.0/12, który historycznie wiązano z klasą B, więc nie spełnia warunku "klasa A". Podobnie "192.168.0.0–192.168.255.255" to prywatny zakres 192.168.0.0/16, typowy dla małych sieci domowych i SOHO, kojarzony z klasą C.
Zakres "127.0.0.0–127.255.255.255" bywa mylący, ponieważ także nie służy do normalnej komunikacji w Internecie, ale z innego powodu: to zakres loopback (pętla zwrotna). Używa się go do komunikacji hosta "z samym sobą" (np. test stosu TCP/IP pod adresem 127.0.0.1). Nie jest to adresacja prywatna sieci LAN w rozumieniu puli dla wielu urządzeń w organizacji.
Wskazówka egzaminacyjna: warto zapamiętać prywatne pule w notacji CIDR (10/8, 172.16/12, 192.168/16) i dodatkowo odróżniać je od zakresów specjalnych (loopback, link-local, multicast), bo te często pojawiają się jako "pułapki" w odpowiedziach.