W pielęgnacji trawników (także parkowych) stosuje się praktyczną zasadę, aby podczas jednego koszenia nie usuwać zbyt dużej części blaszki liściowej. Odpowiedź "Usuwa się jedną trzecią wysokości trawy i pozostawia dwie trzecie wysokości" opisuje tzw. regułę 1/3: jednorazowe skrócenie jest umiarkowane, dzięki czemu roślina zachowuje wystarczającą powierzchnię asymilacyjną.
Dlaczego to jest ważne w praktyce? Liście traw odpowiadają za fotosyntezę i odżywianie całej kępy. Zbyt silne koszenie oznacza nagłą utratę dużej masy zielonej, co powoduje stres, spowolnienie regeneracji, przerzedzanie darni oraz większą podatność na przesuszenie i uszkodzenia użytkowe. Pozostawienie ok. 2/3 wysokości ułatwia szybkie odrastanie i wspiera krzewienie, czyli zagęszczanie murawy.
- "Trawę kosi się w połowie jej wysokości." – brzmi rozsądnie, ale usuwa zbyt dużą część liści przy wyższej trawie; może osłabiać murawę, zwłaszcza gdy trawa przerosła między zabiegami.
- "Trawę kosi się jak najniżej." – to typowy błąd praktyczny. Bardzo niskie koszenie łatwo prowadzi do "skalpowania" (uszkodzeń darni), odsłaniania gleby i wzrostu ryzyka zachwaszczenia oraz przesuszeń.
- "Ścina się każdorazowo 1 cm wysokości trawy." – stała wartość ignoruje realną wysokość roślin. Przy niskiej trawie 1 cm może być zbyt dużo, a przy wysokiej – zbyt mało, przez co zabieg nie spełnia celu utrzymania właściwej wysokości.
W zadaniach egzaminacyjnych zwracaj uwagę na odpowiedzi oparte na proporcji (1/3), bo lepiej opisują zasadę uniwersalną niż stała liczba centymetrów. W praktyce wysokość koszenia i częstotliwość należy i tak dostosować do tempa wzrostu, pogody i intensywności użytkowania terenu.
