Schemat przedstawia typowy układ sklepu samoobsługowego: wejście znajduje się w dolnej części, kasy są przy wyjściu (strefa przykasowa), a strzałka wskazuje długi regał przy tylnej ścianie sali sprzedażowej.
W merchandisingu wykorzystuje się koncepcję ścieżki klienta (customer journey), czyli planowanego prowadzenia kupującego przez możliwie dużą część sklepu. W tym celu część produktów klasyfikuje się jako towary docelowe (cel wizyty, zakup planowany), inne jako impulsowe (zakup spontaniczny), a jeszcze inne jako komplementarne (uzupełniające).
Pieczywo jest typowym towarem docelowym i pierwszej potrzeby. Dlatego często lokalizuje się je na końcu ścieżki zakupowej, czyli daleko od wejścia, właśnie na regale przy tylnej ścianie. Taki układ zwiększa szansę, że klient po drodze zauważy i dołoży do koszyka inne produkty.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe w tym układzie?
- Alkoholi – w praktyce bywają w strefach bardziej kontrolowanych (np. wydzielonych, lepiej nadzorowanych), a nie jako standardowa ekspozycja na długiej tylnej ścianie wskazanej na schemacie.
- Słodyczy – to klasyczny przykład produktów impulsowych, dlatego najczęściej umieszcza się je w strefie przykasowej, gdzie klient czeka w kolejce i podejmuje decyzje spontaniczne.
- Warzyw – często lokuje się je przy wejściu jako "strefę świeżości" i element pierwszego wrażenia; taka ekspozycja buduje odbiór jakości sklepu na starcie zakupów.
Wskazane miejsce (tylna ściana) najbardziej odpowiada więc ekspozycji pieczywa jako produktu docelowego, który ma "przeciągnąć" klienta przez sklep.
