Wskaźnik goryczy to parametr używany w ocenie jakości surowców roślinnych, gdy istotną rolę odgrywają substancje gorzkie (tzw. amara). W praktyce oznaczenie to pozwala ilościowo porównać "siłę" odczucia goryczy wynikającą ze składu surowca i jego jakości.
Poprawna jest odpowiedź: "liścia bobrka", ponieważ liść bobrka jest typowym surowcem o wyraźnie gorzkim profilu i to właśnie w takich surowcach wskaźnik goryczy stanowi sensowny, praktyczny parametr oceny.
Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe, bo odnoszą się do surowców, dla których charakterystyczne są inne grupy składników i inne badania jakościowe:
- "kory dębu" – surowiec kojarzony przede wszystkim z dużą zawartością garbników; w nauce o surowcach roślinnych to właśnie garbniki są tu kluczowym wyróżnikiem, a nie gorycz.
- "kory kruszyny" – surowiec o działaniu przeczyszczającym, kojarzony z innym typem związków czynnych niż typowe substancje gorzkie; w konsekwencji wskaźnik goryczy nie jest dla niego najbardziej charakterystycznym parametrem.
- "liścia prawoślazu" – surowiec śluzowy, stosowany osłaniająco; jego właściwości wynikają głównie ze śluzów, a nie z substancji gorzkich.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawiają się surowce garbnikowe (np. kory) lub śluzowe, a pytanie dotyczy goryczy, najczęściej poprawna będzie odpowiedź związana z klasycznymi "amarami" wykorzystywanymi m.in. do pobudzania łaknienia.
