Wskaźniki "pokrycia" w analizie bilansowej opisują, jakim źródłem finansowania (kapitałem) jest finansowany określony składnik majątku (aktywa). W pytaniu kluczowe są dwa elementy nazwy:
- "aktywów trwałych" – to wielkość, którą badamy po stronie aktywów (mianownik),
- "kapitałami własnymi" – to źródło finansowania (licznik).
Dlatego poprawna relacja ma postać: kapitał własny / aktywa trwałe. Taki wskaźnik informuje, czy majątek trwały (związany z działalnością długoterminową) ma pokrycie w kapitałach własnych, co zwykle bywa oceniane jako bezpieczniejsze niż finansowanie go krótkoterminowymi lub nadmiernymi zobowiązaniami.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "aktywów obrotowych do aktywów trwałych" – porównuje dwie grupy aktywów (struktura majątku), a nie źródła finansowania; nie mówi nic o kapitale własnym.
- "kapitału obcego do aktywów trwałych" – opisuje finansowanie aktywów trwałych zobowiązaniami (kapitałem obcym), czyli inną ideę niż "kapitałami własnymi".
- "aktywów trwałych do aktywów obrotowych" – to również relacja aktywa–aktywa (inny układ niż w pytaniu) i dodatkowo jest odwróceniem wcześniejszej propozycji, nadal bez kapitałów własnych.
Wskazówka egzaminacyjna: w nazwie wskaźnika zwykle ostatni człon ("czym?") sugeruje licznik, a część "czego dotyczy?" sugeruje mianownik. Tu: "kapitałami własnymi" → licznik, "aktywów trwałych" → mianownik.
