Wskaźnik płynności szybkiej (często opisywany jako "quick ratio") służy do oceny, czy przedsiębiorstwo jest w stanie terminowo regulować zobowiązania krótkoterminowe przy wykorzystaniu aktywów obrotowych, które można relatywnie szybko zamienić na środki pieniężne (zwykle bez zapasów lub z ograniczonym ich udziałem – zależnie od przyjętej definicji).
Wartość 98% (czyli około 0,98) jest bardzo bliska 1. W interpretacji wskaźnikowej wartość w pobliżu 1 sugeruje, że poziom aktywów "szybkich" jest zbliżony do poziomu zobowiązań bieżących, a więc firma co do zasady nie powinna mieć trudności z terminową spłatą zobowiązań. Dlatego poprawne jest stwierdzenie: "nie ma trudności ze spłatą zobowiązań w terminie."
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "nagromadziło środki pieniężne na rachunku bankowym." – sam wskaźnik płynności szybkiej nie mówi, czy aktywa mają postać gotówki na rachunku, czy np. należności. Może być wysoki bez "nadmiaru gotówki".
- "ma trudności ze spłatą zobowiązań w terminie." – przy wartości bliskiej 1 nie jest to wniosek typowy; trudności sugerowałaby raczej wyraźnie niższa płynność, a ocena i tak wymaga kontekstu (branża, cykl rozliczeń).
- "w wysokim stopniu kredytuje odbiorców." – kredytowanie odbiorców odnosi się do polityki należności i terminów płatności. Wysoki udział należności może wpływać na wskaźniki, ale z samej wartości 0,98 nie da się jednoznacznie wywnioskować "wysokiego kredytowania".
W praktyce egzaminacyjnej kluczowe jest skojarzenie: płynność szybka ≈ zdolność do terminowej spłaty zobowiązań bieżących, a wartości bliskie 1 zwykle oznaczają sytuację relatywnie bezpieczną.
