W zadaniu zastosowano metodę wskaźnikową, czyli uproszczone szacowanie kosztu na podstawie kosztu 1 m² powierzchni użytkowej. Kluczowe są dwa kroki: (1) ustalenie łącznej powierzchni użytkowej mieszkania z rzutu, (2) przemnożenie jej przez podaną wartość wskaźnikową 2 600 zł/m².
Krok 1: suma powierzchni z rysunku. Z tabelek w pomieszczeniach odczytuje się powierzchnie użytkowe: przedpokój 4,13 m², łazienka 3,76 m², pokój 12,20 m², pokój dzienny z aneksem 17,54 m². Suma: 4,13 + 3,76 + 12,20 + 17,54 = 37,63 m².
Krok 2: obliczenie kosztu. 37,63 m² × 2 600 zł/m² = 97 838 zł. To jest wartość kosztu mieszkania w tym uproszczonym ujęciu.
Dlaczego pozostałe wyniki są błędne? Zwykle biorą się z typowych pomyłek:
- Zaniżony wynik (np. 93 800 zł lub 94 836 zł) często wynika z pominięcia jednego pomieszczenia, błędnego przepisania liczby z tabelki albo pomyłki przy dodawaniu części dziesiętnych.
- Zawyżony wynik (np. 111 861 zł) może oznaczać doliczenie powierzchni, która nie powinna wejść do sumy, podwójne policzenie pomieszczenia albo błąd w mnożeniu (np. przestawienie cyfr lub nieprawidłowe obchodzenie się z przecinkiem).
W praktyce na egzaminie warto kontrolnie oszacować wynik: 37,63 m² to "nieco poniżej 40 m²", więc przy 2 600 zł/m² koszt powinien wyjść "nieco poniżej" 104 000 zł; dokładne obliczenie daje 97 838 zł, co mieści się w tym przedziale po uwzględnieniu rzeczywistego metrażu.
