Z tabeli wynika, że modrzew jest drewnem twardym i ciężkim, a jego obróbka jest trudniejsza niż w przypadku sosny i świerka (opisanych jako średnio twarde, lekkie i łatwe w obróbce). Twardość i większa masa zwykle idą w parze z lepszą odpornością na uszkodzenia mechaniczne (np. wgniecenia, ścieranie) oraz możliwością wykonania elementów bardziej obciążonych.
Dlatego odpowiedź "W produkcji mebli ogrodowych" jest najbardziej uzasadniona: takie meble są intensywnie użytkowane, narażone na obciążenia oraz przypadkowe uderzenia i otarcia, więc wybór drewna twardszego jest praktycznie korzystny.
Pozostałe propozycje gorzej pasują do wskazanych cech:
- "W produkcji lekkich konstrukcji szkieletowych" – w tego typu zastosowaniach często pożąda się niskiej masy i łatwej obróbki elementów; sama "twardość i ciężar" nie jest tu najważniejszą zaletą.
- "W produkcji skrzyneczek na biżuterię" – to wyroby zwykle drobne, gdzie ważna bywa łatwa obróbka, estetyka i precyzja; twardsze drewno może utrudniać wykonywanie detali w prostych warunkach warsztatowych.
- "W produkcji modeli samolotów" – kluczowa jest lekkość materiału, więc drewno ciężkie jest z definicji niekorzystne.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw odczytaj z tabeli cechy materiału (twardość, ciężar, obrabialność), a dopiero potem dopasuj zastosowanie, w którym ta cecha jest zaletą, a nie wadą.
