KWALIFIKACJA MOD11 - CZERWIEC 2021

PYTANIE NR 32.
Wszywkę, która zawiera informacje o składzie surowcowym i warunkach konserwacji należy w koszuli męskiej zamocować w
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wszywka ze składem surowcowym i zasadami konserwacji powinna być wszyta w miejscu trwałym, mało widocznym i nienarażonym na deformację elementów użytkowych koszuli.
Dlatego typowo lokalizuje się ją w lewym szwie bocznym, a nie w plisie zapięcia, przy karczku ani w szwie stójki.

Pełne wyjaśnienie:

Wszywka zawierająca skład surowcowy oraz informacje o konserwacji ma charakter informacyjny i powinna być zamocowana tak, aby:

  • była trwale związana z wyrobem (nie odpadała w użytkowaniu i praniu),
  • nie pogarszała wyglądu części reprezentacyjnych,
  • nie wpływała na pracę elementów konstrukcyjnych (zapięcie, kołnierz),
  • była łatwa do odnalezienia podczas kontroli jakości i przez użytkownika.

Z tego powodu w koszuli męskiej typowym i praktycznym miejscem jest lewym szwie bocznym. Szew boczny jest strefą mniej eksponowaną, a jednocześnie stabilną technologicznie: wszywkę można włączyć w szew podczas montażu boków lub w operacjach wykończeniowych bez ryzyka naruszenia symetrii przodu.

Odpowiedź "plisie zapięcia przodu" jest nieprawidłowa, ponieważ plisa to element widoczny, pracujący podczas zapinania; wszywka mogłaby pogorszyć estetykę i komfort oraz utrudnić układanie przodu.

Odpowiedź "miejscu doszycia karczka" bywa kojarzona z metkami markowymi, ale wszywka ze składem i konserwacją w tym miejscu może drażnić użytkownika i kolidować z wykończeniem górnej części koszuli.

Odpowiedź "szwie montażowym stójki" jest błędna, bo okolice kołnierza są strefą wrażliwą na sztywność, grubość i odczucie na skórze; dodatkowa wszywka w szwie stójki łatwo obniża komfort i estetykę wykończenia.

Na egzaminie warto zapamiętać zasadę: wszywki informacyjne lokuje się w miejscach bocznych i mało eksponowanych, a nie w elementach reprezentacyjnych i pracujących.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To metka/etykieta trwale wszyta w wyrób odzieżowy, która podaje z jakich włókien wykonano materiał oraz jak go prać, suszyć, prasować i czyścić. Ułatwia użytkownikowi prawidłową pielęgnację, a w produkcji jest elementem obowiązkowego oznakowania wyrobu.
Lewa strona szwu bocznego jest zwykle mało widoczna, a jednocześnie łatwo dostępna do wszycia w procesie montażu. Taki szew jest stabilny, nie zaburza wyglądu przodu i nie wpływa na działanie zapięcia czy kołnierza, więc zachowuje estetykę i komfort noszenia.
Z technicznego punktu widzenia da się to zrobić, ale w koszulach jest to rozwiązanie niekorzystne: plisa jest elementem reprezentacyjnym i intensywnie pracuje podczas zapinania. Metka może powodować zgrubienie, pogorszyć układ przodu i zwiększać ryzyko dyskomfortu oraz wad estetycznych.
Najczęściej: skład surowcowy (udział włókien), symbole lub opis konserwacji (pranie, wybielanie, suszenie, prasowanie, czyszczenie) oraz czasem dane producenta/marki. Zakres zależy od wymagań dotyczących oznakowania wyrobów włókienniczych i przyjętych standardów firmy.
Metka markowa bywa lokowana w okolicy karczka/kołnierza, bo ma znaczenie wizerunkowe. Wszywka ze składem i konserwacją częściej trafia do szwu bocznego, bo ma być trwała, czytelna, a jednocześnie nie powinna drażnić skóry w okolicach szyi ani psuć wyglądu elementów widocznych.
Typowe błędy to: wszycie w zbyt widocznym miejscu (np. przód), złe ustawienie (metka "do góry nogami"), zbyt długie wprowadzenie w szew powodujące zgrubienie, użycie niewłaściwej strony (drapiąca krawędź do ciała) oraz brak powtarzalności położenia między rozmiarami, co utrudnia kontrolę jakości.
Wszywkę można włączyć w szew na etapie montażu boków (wtedy jest "złapana" w szwie i bardzo trwała) albo doszyć w operacjach wykończeniowych, jeśli technologia tak przewiduje. Wybór zależy od organizacji procesu, typu wszywki i wymagań jakościowych zakładu.
Zastosuj prostą kontrolę: wszywka informacyjna powinna być w miejscu mało widocznym, wygodnym i niekolidującym z elementami użytkowymi (zapięcie, kołnierz). Jeśli propozycja znajduje się na przodzie lub przy szyi, zwykle jest mniej trafna niż szew boczny, bo ryzykuje estetykę i komfort.
Zwykle nie, bo okolice szyi są wrażliwe na zgrubienia i sztywność. Dodatkowa warstwa w szwie stójki może pogorszyć komfort, powodować drapanie oraz psuć wygląd kołnierza. Takie miejsce częściej rezerwuje się dla krótkich metek brandowych, a nie rozbudowanej wszywki pielęgnacyjnej.
Wymagania zależą od przepisów dotyczących wyrobów włókienniczych: konsument powinien otrzymać informację o składzie (nazwy włókien i ich udział). W praktyce realizuje się to przez etykietę/wszywkę. Szczegóły (forma, język, zakres) wynikają z regulacji i procedur producenta.
info

Statystycznie 63% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnie

Źródła:

  • Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1007/2011 z dnia 27 września 2011 r. w sprawie nazw włókien tekstylnych oraz etykietowania i oznaczania składu surowcowego wyrobów włókienniczych
  • ISO 3758: Textiles — Care labelling code using symbols (norma dotycząca symboli konserwacji na etykietach)

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z technologii odzieży dotyczące wszywek i wykończenia koszul
  • Materiały szkolne z konstrukcji i modelowania koszuli męskiej (nazewnictwo elementów)
  • Instrukcje technologiczne i standardy zakładowe dotyczące znakowania wyrobów odzieżowych

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego