W portach i terminalach rozróżnia się dwa poziomy "materialnego zaplecza" działania obiektu.
Infrastruktura to elementy stanowiące podstawę funkcjonowania portu/terminalu, zwykle rozumiane jako trwała baza obiektu (np. układ terenu, podstawowe ciągi komunikacyjne, podstawowe obiekty i przyłącza umożliwiające realizację operacji). To ta część, bez której port nie spełniałby swojej roli i nie dałoby się prowadzić obsługi podróżnych ani operacji terminalowych.
Suprastruktura obejmuje elementy "nadbudowane" na infrastrukturze, które umożliwiają sprawną realizację procesów obsługowych i podnoszą zdolność operacyjną: obiekty i wyposażenie wykorzystywane w pracy terminalu (np. rozwiązania wspierające odprawę, magazynowanie, przeładunek, obsługę pasażerów). W tym sensie bywa postrzegana jako "dodatkowa" względem samej bazy, ale nie musi oznaczać wyłącznie komfortowych udogodnień — częściej jest to po prostu warstwa funkcjonalna i technologiczna.
Odpowiedź "Infrastruktura to elementy niezbędne do funkcjonowania portu, a suprastruktura to dodatkowe udogodnienia." trafia w ogólną ideę podziału (baza niezbędna vs elementy dodane), choć w praktyce branżowej suprastruktura bywa definiowana szerzej niż same "udogodnienia".
Pozostałe propozycje są mylące, bo wprowadzają uproszczenia niebędące standardowym kryterium podziału: przeciwstawienie "budynków" i "maszyn" nie zawsze jest poprawne (część budynków/obiektów bywa zaliczana do suprastruktury), podział "nad ziemią/pod ziemią" wynika z intuicji językowej, a nie z definicji portowej, a rozróżnienie "wodne/lądowe" nie odpowiada temu, jak klasyfikuje się składniki portu i terminalu.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawia się sens "baza obiektu" kontra "elementy zainstalowane na tej bazie", to zwykle jest to właściwy trop dla infrastruktury i suprastruktury w kontekście portowym.
