Biosensor jest urządzeniem analitycznym, w którym kluczowe są dwa współpracujące moduły:
- element biologiczny (bioreceptor) – np. enzym, przeciwciało, receptor, komórki; odpowiada za selektywne rozpoznanie analitu,
- element fizyczny (przetwornik/transduktor) – zamienia efekt oddziaływania bioreceptora z analitem na sygnał możliwy do pomiaru (np. elektryczny, optyczny).
Dlatego prawdziwe jest stwierdzenie, że biosensory łączą komponent biologiczny i część fizyczną w celu wykrywania/oznaczania substancji.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "Tylko komponenty biologiczne" – pomija przetwornik. Bez transdukcji nie ma sygnału pomiarowego, więc nie spełnia to definicji biosensora jako urządzenia pomiarowego.
- "Tylko do wykrywania zanieczyszczeń środowiskowych" – to nieuzasadnione zawężenie. Biosensory stosuje się także w diagnostyce, biotechnologii czy kontroli żywności (różne anality i różne matryce).
- "Nie mogą monitorować glukozy" – jest sprzeczne z powszechnym przykładem zastosowania biosensorów. Glukometr działa w oparciu o element biologiczny (np. enzymatyczny) oraz przetwornik generujący sygnał zależny od stężenia glukozy.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach definicyjnych zwracaj uwagę, czy opis obejmuje zarówno część rozpoznającą (biologiczną), jak i przetwarzającą sygnał (fizyczną). Odpowiedzi z "tylko" lub "nigdy" często oznaczają nadmierne uogólnienie.