Rolnictwo ekologiczne jest systemem produkcji żywności, który w większym stopniu niż rolnictwo konwencjonalne korzysta z naturalnych cykli (np. sezonowości) oraz procesów biologicznych (m.in. aktywności mikroorganizmów glebowych, obiegu materii organicznej, relacji między organizmami w agroekosystemie). Dlatego zdanie "Rolnictwo ekologiczne jest bardziej zależne od naturalnych cykli i procesów biologicznych" oddaje istotę podejścia ekologicznego.
Stwierdzenie o "zawsze niższych plonach" jest zbyt kategoryczne. Plon zależy od wielu czynników: warunków pogodowych, odmiany, jakości gleby, agrotechniki, presji chorób i szkodników oraz doświadczenia gospodarstwa. W praktyce wyniki mogą być różne, więc słowo "zawsze" czyni zdanie fałszywym.
Teza, że rolnictwo ekologiczne odbywa się "bez użycia jakichkolwiek maszyn", także jest nieprawdziwa. Ekologiczne metody nie polegają na rezygnacji z mechanizacji jako takiej, tylko na doborze praktyk zgodnych z zasadami ekologii (np. mechaniczne zwalczanie chwastów może być wręcz typowe).
Nieprawdą jest również, że produkcja ekologiczna jest "wyłącznie dla lokalnego rynku". Lokalna sprzedaż może być częsta z powodów marketingowych lub logistycznych, ale nie stanowi definicyjnej cechy systemu ekologicznego. Żywność ekologiczna bywa sprzedawana zarówno lokalnie, jak i w krajowych oraz międzynarodowych łańcuchach dostaw.
Wskazówka egzaminacyjna: odpowiedzi zawierające absoluty ("zawsze", "wyłącznie", "jakichkolwiek") często są fałszywe, bo opisują zjawiska zbyt kategorycznie. W tym pytaniu poprawna odpowiedź opisuje zasadę działania systemu, a nie skrajny slogan.
